سنگ بادبر قرمز

سنگ بادبر چیست؟

سنگ بادبر یا در اصطلاح درست تر سنگ بادبر شده مدلی از سنگ ساختمانی به شمار می رود که توسط تیشه ی کارگر لب پر شده است. در واقع وقتی به سنگ بادبر شده نگاه می کنیم، سنگ طبیعی بدون ساب را می بینیم که هر چهار طرف گوشه های آن لب پر و شکسته شده است. به این مدل سنگ ساختمانی بادبر گفته می شود. سنگ بادبر مزیت ها و معایب بسیاری دارد اما می توانیم این گونه بیان کنیم که تقریباً در هر نمای داخلی، خارجی، پله، رمپ و کف فرش می توانیم از آن استفاده کنیم. در زمان گذشته و هنگامی که دستگاه های ساب سنگ پیشرفته وجود نداشت، تقریبا تمامی سنگ های طبیعی به همین صورت بادبر تولید و فرآوری می شده اند. اما با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی این سنگ محدود شده و در بازار ایران و جهان مشتریان مخصوص به خود را پیدا کرده است. بنابراین سنگ بادبر مانند پنجاه سال پیش طرفدار و خریدار ندارد اما هنوز هم می توانیم این مدل سنگ را یکی از بهترین و البته طبیعی ترین نوع سنگ های طبیعی به حساب آوریم. دلیل این که می گوییم طبیعی بودن سنگ این است که چون سنگ بادبر صیقل نمی خورد و ظاهر سنگ تماما با حالتی که از کوه استخراج می شود برابر است؛ بنابراین اعمال تیشه های کارگر و شکسته شدن لبه های سنگ تفاوت ظاهری چندان زیادی به آن وارد نخواهد کرد و سنگ تماما بادبر شده نیز همچنان ظاهری طبیعی داشته و به گونه ایست که گویی همین الان از دل کوه خارج شده است. بنابراین این حالت طبیعی و البته منحصر به فرد بادبر دلیل بر این است که امروزه در نماهای داخلی و خارجی و حتی کف فرش ها از آن استفاده می کنند.

سنگ بادبر به چندین دسته مختلف تقسیم بندی می شود. سنگ های بادبر بر اساس رنگ، اندازه و معدن سنگی که دارند طبقه بندی می شوند و در نهایت ضخامت سنگ اولیه است که نوع بادبر و ظاهر نهایی سنگ را مشخص می کند. به بیان بسیار ساده هر چقدر سنگ ضخیم تر باشد، ضربه های چکش کارگر محکم تر بوده و بنابراین شکستگی لبه سنگ بیشتر می شود. پس سنگی که بیشتر از دیگری بادبر شده مسلما ضخیم تر بوده است. برعکس این موضوع هم کاملا صدق می کند و زمانی که به سنگ های لب پر یا بادبر های کم نگاه می کنیم، وسط سنگ در اصطلاح کچلی بیشتری خواهیم دید و ضخامت سنگ هم به مراتب کمتر از دیگر سنگ ها می باشد.